دارد تابستان می آید با دلهره های عجیب تابستانی و بازی های به یاد ماندنی.

 کودکیت را بخاطر بسپار زیرا پاکترین لحظه های زندگی ما ست. همه چیز به زودی تغییر می کند . تو بزرگ می شوی. آنقدر بزرگ که سایه های درختان توت و لیمو را فراموش می کنی. جنوب را فراموش می کنی. بازی تیرو کمان را فراموش می کنی. آبتنی در آب را. خانه سازی روی درختان را. و دوچرخه های بچگی را کنار می گذاری.

تابستان ها از پی تابستان ها می آیند و تو همه چیز را فراموش کرده ای و تنها به دیوارهایی تکیه می دهی که بوی از دست رفتن و به یاد نیاوردن می دهد.

و حالاست که می گویم تو داری کم کمک پیر می شوی و اصلا متوجه نیستی که دیگر کودک نیستی ...

- مردم گریز می شویم

- مشکوک می شویم

- کمی خنگ می شویم

- کسل کننده و افسرده می شویم

- پیر می شویم

و و و و و و و و

اگر قبول داری یه ستاره بفرست بالا ... منظورم یه آری یا نه ؟

به:د

یادت هست کاخ های شنی مان که با دروغ های تو بر باد رفت؟چگونه به این تابستانی هایم و خاطرات  تو اعتمادی داشته باشم ؟

وقتی با یک دروغگو سرو کار داشته باشی زندگی آدم بر فناست .

سال ۸۷ هم آمد .

تصمیم دارم تغییر کنم یعنی اساسا تغییر کنم . اول سعی می کنم پایان نامه ام را تحویل استادم بدهم و بعد شغل مناسبی پیدا کنم . می دانم دردسر دارد اما زندگی ست دیگر . فرزندان جا پای پدران و مادرانشان می گذارند و ما هم این راه رفته را تکرار می کنیم . هرچند سخت و شکنجه آور.

او بطری ((مرابنوش)) را سرکشید
قدش یکدفعه بزرگ شد.

از بشقاب ((مرابچش)) خورد
قدش یکدفعه کوچک شد.

و به این ترتیب او  عوض شد.

اما دیگران
اصلا هیچ چیزی را امتحان نکردند.

 شل سیلوراستاین

برگ برگ این دفتر طوفانی است

او در هزار جنگل بیدار مرده است

مرد می گذرد

زن نفرین می کند

میوه ای می افتد
درختی می شکفد...

خوابهایت بوی نکاح عباسی های می دهد
پاییز ماندنی ست

یک ماهی

یک ماه

یک سایه...

خودم را به خیابان پرت می کنم

هیچ ردی از من تا انتهای این باغ نبوده و نیست